ข่าวสารและการเมือง, จิปาถะ, ธรรมะ, ภาษา และวัฒนธรรม, ระบายอารมณ์

ความรักกับความคลั่ง

ความรัก กับ ความคลั่ง มันไม่เหมือนกันนะ ถึงแม้บางทีมันอาจจะดูคล้ายๆ กันก็เถอะ

เคยเห็นหรือเคยได้ข่าวนักนักเรียน หรือเด็กช่างกลตีกันมั้ย?
พวกท่านคิดว่าเด็กพวกนั้นรักโรงเรียน รักสถาบันกันของตัวเองหรือเปล่า?

ถ้าไปถามเด็กพวกนั้น ทุกคนน่าจะตอบเป็นเสียงเดียวกันว่ารัก! ที่รักถึงได้ทำไปอย่างนั้น ที่ทำไปเป็นเพราะต้องการรักษาศักดิ์ศรีของโรงเรียนของสถาบัน ไม่ให้สถาบันคู่อริมาหยามเกียรติหรือลบหลู่

คำถามต่อมาคือ คนนอกที่มองเห็นหรือได้ข่าวเด็กนักเรียนหรือเด็กช่างกลตีกัน มองว่าการกระทำนั้นเป็นการแสดงความรักโรงเรียนหรือไม่? เกือบ 100% ยอมมองว่าไม่อย่างแน่นอน เป็นการสร้างปัญหาให้แก่สังคมมากกว่า อีกทั้งชื่อเสียงของโรงเรียนหรือสถาบันก็ไม่ได้ดีขึ้น กลับแย่ลงเพราะการกระทำพรรค์นี้เสียด้วยซ้ำ

เด็กพวกนั้นก็รักโรงเรียน รักสถาบันของตัวเอง แต่ทำไมถึงได้แสดงออกให้คนภายนอกรู้สึกว่าเป็นการทำลายโรงเรียน ทำลายสถาบัน? มันต้องมีอะไรผิดปรกติอย่างแน่นอน มันใช่ “ความรัก” จริงหรือ? หรือรักมากเกินไปจนถึงขั้นที่เรียกว่า “ความคลั่ง“?

ทีนี้ถ้าเราลองมองถึงระดับที่ใหญ่ขึ้น ตามที่เกริ่นนำเอาไว้ คือระดับชาติ

Continue reading “ความรักกับความคลั่ง”

ธรรมะ, ภาษา และวัฒนธรรม

การแต่งตัวกับปฏิกิริยาของคนรอบข้าง

ระหว่างที่เล่น social network ไปตามปกติ ก็ได้ไปเจอกับบทความจากนิตยสารเล่มหนึ่งเข้า ไม่ทราบจริงๆ ว่ามาจากนิตยสารเล่มไหน จากภาพไม่มีบอกว่ามาจากเล่มไหน มีคนเอามาโพสต์เอาไว้ เป็นเรื่องที่น่าสนใจเลยทีเดียว จึงอยากจะขอบล็อกเก็บเอาไว้ จะได้ไม่เลือนหายไปตามกาลเวลา อ่านจากภาพอาจจะเล็กไปเสียหน่อย ขอพิมพ์ซ้ำเพื่อให้ได้อ่านกันอย่างชัดเจน 40408_140408_2 40408_3 Continue reading “การแต่งตัวกับปฏิกิริยาของคนรอบข้าง”

ธรรมะ

ความเชื่อใน “บุญ” และ “ผลของบุญ”

ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนเลยว่าผมเป็นชาวพุทธ นับถือ และนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามาปฏิบัติ แม้จะยังเป็นมนุษย์ผู้มีกิเลส ไม่สามารถทำตามได้หมดก็ตาม

ผมเห็นหลายคนมีความเชื่อเกี่ยวกับการทำบุญแล้วอธิษฐานขอโน่นขอนี่ ขอให้เจออย่างโน้น ขอให้ได้อย่างนี้ บางคนทำบุญหยอดตู้ยี่สิบบาท ขอให้เรียนจบบ้างล่ะ ขอให้สอบผ่านบ้างล่ะ… ไม่ได้เกี่ยวกับบุญที่ทำเลยแม้แต่น้อย ท่านผู้อ่านคงสงสัยเหมือนผมบ้างแล้ว ว่ามันจะให้ผลได้อย่างนั้นจริงหรือ?

ผมเองเป็นคนหนึ่งที่เชื่อว่า “ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว” แต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับหลักเหตุผล และที่มาที่ไป ไม่ใช่ว่าหยอดตู้บริจาคยี่สิบบาท แล้วจะสอบได้ มันเป็นไปไม่ได้เลยถ้าไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ถึงสอบผ่านขึ้นมาจริงๆ โดยที่ไม่มีความรู้ ก็น่าจะฟลุคเท่านั้นแหละ ไม่ใช่บุญช่วยอะไรหรอก ถ้าไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ต่อให้บริจาควัดซักสิบล้าน ก็เท่านั้น สอบให้ผ่านคงจะยากน่าดู

ความเชื่อว่า “ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว” ที่อิงกับหลักเหตุผลที่ควรจะเป็นก็คือ ทำดีด้วยการขยันตั้งใจเรียน ผลดีที่ได้คือสอบผ่าน Continue reading “ความเชื่อใน “บุญ” และ “ผลของบุญ””

ธรรมะ

โกล

การ์ตูนจากหนังสือสมานมิตร 124
ใครที่มีปัญหายังคิดว่าตัวเองไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตอาจได้ข้อคิดบางอย่างจากการ์ตูนนี้บ้างก็ได้

322 323 324 325 326 327 328 329

ธรรมะ

ความรู้, ความฉลาด

วันนี้ดูรายการเกี่ยวกับเด็กๆ ทางช่องสาม คุณ "วุ้นเส้น" ก็ฝากคำคมนี้ไว้

ความรู้ เป็นสมบัติของนักปราชญ์
ความฉลาด เป็นสมบัติของนักคิด

ฟังแล้วก็หมั่นคิด หมั่นหาความรู้กันดีกว่าเนอะ

ธรรมะ

เรื่องของทาน

คงไม่ต้องบอกว่าทานคืออะไร เพราะทุกคนคงตอบได้แจ้วๆ ว่าทานคือการให้ ! แต่ถ้าถามลึกลงไปว่าการให้นั้นให้อะไรได้บ้าง หลายคนก็ต้องใช้เวลาครุ่นคิดกันนานอยู่

การทาน สามารถทำได้ 3 ประเภทด้วยกัน ได้แก่

  1. การให้ทานด้วยสิ่งของ ซึ่งเป็นการทำทานที่ทุกคนคงรู้จักเป็นอย่างดี
  2. การทำทานด้วยการให้คำแนะนำ คำสั่งสอน ความรู้
  3. การทำทานด้วยการให้อภัย ซึ่งเป็นทานที่ประเสริฐยิ่ง เพราะการที่เราจะให้อภัยกับใครซักคนที่ทำไม่ดีกับเรา เราต้องมีจิตใจที่เป็นกุศลอย่างมาก จึงจะสามรถทำได้

การให้ทานนั้น จะได้บุญมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับเจตนาที่จะให้ ว่ามามากน้อยเพียงใด ไม่เพียงเท่านั้น ขึ้นอยู่กับคนที่เราให้ด้วย ว่าเป็นคนดี (มีศีล) มากน้อยเพียงใด และเขาจะนำทานที่เราให้ไปสานต่อบุญอย่างไรด้วย

ทั้งนี้การให้ทานด้วยสิ่งของก็ยังสามารถจำแนกได้ออกเป็นอีก 3 อย่างย่อยๆ ได้แก่

  1. การให้สิ่งของเหลือใช้ เป็นการให้ทานที่ผู้ให็ไม่ต้องใช้จิตที่เป็นเมตตามากนัก เพราะของนั้นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอยู่แล้ว
  2. การให้สิ่งของระดับเดียวกับที่เราใช้ การให้ทานแบบนี้ผู้ให้ก็มักจะทำใจลำบากขึ้นมาไม่มากก็น้อยล่ะ
  3. การให้สิ่งของที่ดีกว่าที่ตนมี ลองคิดดูสิว่าเราสามารถทำได้แบบนี้ ฤ เปล่า  แล้วลองคิดต่อเอาเองว่าการให้ทานแบบนี้จะมีจริงหรือไม่ ใครซักคนจะยอมให้สิ่งของที่แม้แต่ตนก็ไม่มีโอกาสที่จะมี ที่จะใช้ใช้แก่ผู้อื่น




    นึกออกหรือไม่ว่ามีคนแบบนี้อยู่รึเปล่า หากยังนึกไม่ออก ลองหันไปมองพ่อแม่เราสิ ท่านยอมให้สิ่งที่ดีกับลูกเสมอ หลายครั้ง ให้ของที่ดีกว่าที่ท่านเองมีอยู่อีก (ลองไปดูละครเรื่องหาบของแม่ ทางช่อง 3 สิ)

ฮายยย … ! นั่งพิมพ์แล้วซึ้งน้ำตาจะไหล

ธรรมะ

มงคล 38

มงคลที่ ๑. ไม่คบคนพาล
อย่าคบมิตร ที่พาล สันดานชั่ว
จะพาตัว เน่าดิบ จนฉิบหาย
แม้ความคิด ชั่วช้า อย่ากล้ำกราย
เป็นมิตรร้าย ภายใน ทุกข์ใจครัน

มงคลที่ ๒. การคบบัญฑิต
ควรคบหา บัณฑิต เป็นมิตรไว้
จะช่วยให้ พ้นทุกข์ สบสุขสันต์
ความคิดดี เลิศล้ำ ยิ่งสำคัญ
ควรคบกัน อย่าเขว ทุกเวลา

มงคลที่ ๓. การบูชาบุคคลที่ควรบูชา
ควรบูชา ไตรรัตน์ ขัตติเยศร์
ผู้วิเศษ ก่อเกื้อ เหนือเกศา
ครูอาจารย์ เจดีย์ ที่สักการ์
ด้วยบุปผา ปฏิบัติ สวัสดิ์การ

มงคลที่ ๔. การอยู่ในถิ่นอันสมควร
เป็นเมืองกรุง ทุ่งนา หรือป่าใหญ่
ทางมา-ไป ครบครัน ธัญญาหาร
มีคนดี ที่ศึกษา พยาบาล
ปลอดภัยพาล ควรอยู่กิน ถิ่นนั้นแล

มงคลที่ ๕. เคยทำบุญมาก่อน
กุศลบุญ คุณล้ำ เคยทำไว้
จะส่งให้ สวยเด่น เช่นดวงแข
ทั้งทรัพย์ยศ ไมตรี มีเย็นแด
เพราะกระแส บุญเลิศ ประเสริฐนัก

มงคลที่ ๖. การตั้งตนชอบ
ต้องตั้งตน กายใจ ในทางถูก
เร่งฝังปลูก ตนไว้ ให้ถูกหลัก
เมื่อตัวตน ยังมี เป็นที่รัก
ควรพิทักษ์ ให้งาม ตามเวลา

มงคลที่ ๗. ความเป็นพหูสูตร
การสนใจ ใฝ่คว้า หาความรู้
ให้เป็นผู้ แก่เรียน เพียรศึกษา
มีศีลดี สติมั่น เกิดปัญญา
ย่อมนำพา ตัวรอด เป็นยอดดี

มงคลที่ ๘. การรอบรู้ในศิลปะ
ศิลปะ ต่างอย่าง ทางอาชีพ
ควรเร่งรีบ เรียนรู้ ชูศักดิ์ศรี
มีบางคน จนอับ กลับมั่งมี
ฉลาดดี มีศิลป์ หากินพอ

มงคลที่ ๙. มีวินัยที่ดี อันวินัย นำระเบียบ สู่เรียบร้อย
คนใหญ่น้อย เปรมปรีดิ์ ดีนักหนา
วินัยสร้าง กระจ่างข้อ ก่อศรัทธา
เพราะรักษา กติกา พาร่วมมือ
ไม่พูดเท็จ พูดสอดเสียด และพูดมาก
ละความยาก สร้างวิบาก ฝากยึดถือ
คนหมู่มาก มักถางถาก ปากข่าวลือ
ต้องสัตย์ซื่อ ถือวินัย ใช้ร่วมกัน

มงคลที่ ๑๐.กล่าววาจาอันเป็นสุภาษิต
เปล่งวจี สัจจะ นวลละม่อม
กล่าวเลลี้ยกล่อม ไพเราะ กาลเหมาะสม
เจือประโยชน์ เมตตา ค่านิยม
รื่นอารมณ์ ผู้ฟัง ดังเสียงทอง

มงคลที่ ๑๑.การบำรุงบิดามารดา
คนที่หา ได้ยาก มากไฉน
เพราะว่าใน โลกนี้ มีเพียงสอง
คือพ่อแม่ เกิดเกล้า เหล่าลูกต้อง

มงคลที่ ๑๒.การสงเคราะห์บุตร
เป็นมารดา บิดา ทำหน้าที่
ให้บุตรมี พำนัก เป็นหลักแหล่ง
ส่งเสริมบุตร ธิดาตน กุศลแรง
ย่อมส่องแสง เพิ่มพูน ตระกูลวงศ์

มงคลที่ ๑๓.การสงเคราะห์ภรรยา
มีคู่ครอง ต้องไม่ทำ ให้ช้ำจิต
จะพาผิด ไปข้าง ทงผุยผง
ต้องสงเคราะห์ แก่กัน ให้มั่นคง
รักยืนยง ด้วยกัน ถึงวันตาย

มงคลที่ ๑๔.การทำงานไม่ให้คั่งค้าง
จะทำงาน การใด ตั้งใจมั่น
อย่าผัดวัน ทำเล่น เช้า เย็น สาย
ไม่ทิ้งคา อากูล มากมูลมาย
เร่งคลี่คลาย ให้เสร็จ สำเร็จการ

มงคลที่ ๑๕.การให้ทาน
ควรบำเพ็ญ ซึ่งทาน คือการให้
ท่านว่าไว้ สวยงาม สามสถาน
หนึ่งให้ของ สองธรรมะ ขนะมาร
อภัยทาน ที่สาม งามเหลือเกิน

มงคลที่ ๑๖.การประพฤติธรรม
การประพฤติ ตามธรรม คำพระสอน
ไม่เดือดร้อน ถอนทุกข์ ยามฉุกเฉิน
คนรักธรรม ธรรมรักษ์คน ผลเจริญ
นั่ง,ยืน,เดิน นอน,สุข ทุกข์ไม่มี

มงคลที่ ๑๗.การสงเคราะห์ญาติ
เมื่อยามญาติ อัตคัด เกินขัดข้อง
ควรหาช่อง สงเคราะห์ ไม่เลาะหนี
เขาซาบซึ้ง ถึงคุณ อบอุ่นดี
หากถึงที เราจน ญาติสนใจ

มงคลที่ ๑๘.ทำงานที่ไม่มีโทษ
งานรับจ้าง ล้างชาม ก็ตามเถิด
หากไม่เกิด โทษทัณฑ์ นั่นสดใส
เมื่อได้ช่อง ต้องจำ กระทำไป
ได้กำไร ทุกทาง ไม่ว่างงาน

มงคลที่ ๑๙.ละเว้นจากบาป
กรรมชั่วช้า ลามก ต้องยกเว้น
หากขืนเล่น ด้วยกัน ถูกมันผลาญ
งดเว้นบาป กำราบให้ ไกลสันดาน
ในดวงมาลย์ ไม่ร้อน และอ่อนเพลีย

มงคลที่ ๒๐.สำรวมจากการดื่มน้ำเมา
ของมึนเมา ทุกชนิด พิษคล้ายเหล้า
ใครเสพเข้า น่าตำหนิ สติเสีย
เกิดโรคร้าย แรงร้อน กายอ่อนเพลีย
ใครงดเสีย เป็นสุข ไปทุกวัน

มงคลที่ ๒๑.ไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย
ไม่ประมาท คือมี สติพร้อม
คอยหน่วงน้อม ธรรมคุณ ไม่ผลุนผลัน
ธรรมอันใด ไม่ดี หลีกหนีพลัน
ธรรมดีนั้น ยึดแน่น ไม่แคลนคลอน

มงคลที่ ๒๒.มีความเคารพ
ความเคารพ นับถือ คือเสน่ห์
ไม่โลเล เหมือนลิง วิ่งหลอกหลอน
ทั้งต่อหน้า ลับหลัง พึงสังวร
ย่อมงามงอน สวยสง่า ราคาแพง

มงคลที่ ๒๓.มีความถ่อมตน
ไม่พองลม ก้มหัว เจียมตัวด้วย
มรรยาทสวย นิ่มนวล สิ้นส่วแข็ง
เหมือนงูพิษ ถอดเขี้ยว หมดเรี่ยวแรง
ยามแถลง นอบน้อม พร้อมใจกาย

มงคลที่ ๒๔.มีความสันโดษ
ความสันโดด พอใจ ในสิ่งของ
เช่นเงินทอง ของตน แม้ล้นหลาย
เมื่อมีน้อย จ่ายน้อย ค่อยสบาย
ความจนหาย เลยลับ กลับมั่งมี

มงคลที่ ๒๕.มีความกตัญญู
กตัญญู รู้บุญ คุณพ่อแม่
คนเฒ่าแก่ แลอาจารย์ ท่านทรงศีล
จอมมุนินทร์ ปิ่นเกล้า เจ้าธานี
หาวิธี แทนคุณ สมดุลกัน

มงคลที่ ๒๖.การฟังธรรมตามกาล
การฟังธรรม ตามกาล ผ่านมาถึง
ควรคำนึง นิ่งนั่ง ฟังขยัน
ย่อมจะเกิด ปัญญา สารพัน
ตั้งใจมั่น ฟังดี นี่สมควร

มงคลที่ ๒๗.มีความอดทน
ความอดทน ตรากตรำ ยามลำบาก
เจ็บไข้มาก ทนได้ ไม่โหยหวน
ถูกเขาด่า ให้ฟัง นั่งหน้านวล
ยิ้มเสสรวล ด้วยขันติ งามวิไล

มงคลที่ ๒๘.เป็นผู้ว่าง่าย
ควรเป็นคน สอนง่าย ไม่ตายด้าน
ก่อรำคาญ ค่ำเช้า ไม่เข้าไหน
ไม่ซัดโทษ ของตน ให้คนใด
เมื่อมีใคร สอนพร่ำ ให้นำมา

มงคลที่ ๒๙.การได้เห็นสมณะ
การพบเห็น สมณะ ผู้สงบ
แล้วนอบนบ ถามไถ่ ไตรสิกขา
หมั่นฝึกหัด ทุกวัน ด้วยปัญญา
ย่อมชักพา จิตตรง มงคลมี

มงคลที่ ๓๐.การสนทนาธรรมตามกาล
ยามหดหู่ ฟุ้งซ่าน กาลสงสัย
เป็นสมัย ไต่ถาม ตามเหตุผล
เพื่อบรรเทา คลี่คลาย หายกังวล
ควรจะสน- ทนาธรรม ตามที่ควร

มงคลที่ ๓๑.การบำเพ็ญตบะ
พึงบำเพ็ญ ตบะ ละกิเลส
อันเป็นเหตุ หักห้าม กามฉันท์
มุ่งทำลาย ถ่ายบาป สาบสูญพันธุ์
เข้าสู่ขั้น สุโข ฌาณโกลีย์

มงคลที่ ๓๒.การประพฤติพรหมจรรย์
เร่งประพฤติ พรหมจรรย์ อันประเสริฐ์
เพื่อให้เกิด สุขล้วน โดยถ้วนถี่
ตั้งแต่ทาน ถึงสิกขา บรรดามี
สมบูรณ์ดี พรหมจรรย์ ย่อมมั่นคล

มงคล ๓๓ การเห็นอริยสัจ
การรู้เห็น ความจริง สิ่งเที่ยงแท้
ไม่ผันแปร สี่ชนิด ไม่ผิดหลง
ตัดตัณหา มูลราก พรากทุกข์ลง
เป็นการส่ง ข้ามฟาก จากสาคร

มงคลที่ ๓๔.การทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพาน
ทำให้แจ้ง นิพพาน ผลาญสังโยชน์
ตรวจตราโทษ ธาตุ ขันธ์ หมั่นฝึกถอน
เอาอรหัต มรรคญาณ เผาราญรอน
ดับทุกข์ร้อน นิพพาน สำราญนัก

มงคลที่ ๓๕.มีจิตไม่หวั่นไหวในโลกธรรม
ท่านผู้ใด ใจดำรง อยู่คงที่
ในเมื่อมี โลกธรรม ครอบงำหนัก
เช่น ลาภ ยศ สุข เศร้า เข้าง้างชัก
มิอาจยัก โยกท่าน ให้หวั่นใจ

มงคลที่ ๓๖.มีจิตไม่โศกเศร้า
คราวพลักพราก จากญาติ ขาดชีวิต
ถูกพิชิต จองจำ ทำโทษใหญ่
มีสติ คุมจิต เป็นนิตย์ไป
ไม่เสียใจ โศกเศร้า เฝ้าประคอง

มงคลที่ ๓๗.มีจิตปราศจากกิเลส
หมดราคะ โทสะ โมหะแล้ว
จิตผ่องแผ้ว เลิศดี ไม่มีสอง
ย่อมมีค่า สูงจริง ยิ่งเงินทอง
เหมือนสูริย์ส่อง ท้องฟ้า สง่างาม

มงคลที่ ๓๘.มีจิตเกษม
จิตเกษม เปรมปรีดิ์ ดีตลอด
เป็นจิตปลอด จากโอฆ ในโลกสาม
เครื่องผูกมัด สลัดหมด แสนงดงาม
เข้าถึงความ สุขสันต์ นิรันดร

ธรรมะ

พระราชดำรัส

"…โลกปัจจุบันเต็มไปด้วยการโฆษณาชวนเชื่อ ฉะนั้น ก่อนที่จะปักใจเชื่ออะไรลงไปควรพิจารณาดู เหตุผลให้ถ่องแท้เสียก่อน แม้แต่ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยังทรงแนะให้ใช้สติ และปัญญา ศึกษาค้นคว้าและไตร่ตรองให้แน่ว่า คำสั่งสอน นั้นเป็นความจริงที่เชื่อได้หรือไม่ ไม่ให้สักแต่ว่าเชื่อเพราะว่ามีผู้รู้บัญญัติไว้…"
 
พระราชดำรัส ในพิธีถวายปริญญากิตติมศักดิ์
ของ มหาวิทยาลัยวิลเลียมส์
ณ วิลเลียมทาวน์ นครนิวยอร์ค 11 มิถุนายน 2510
ธรรมะ

อวัยวะที่สำคัญที่สุด

ปกติก็ไม่ได้ชอบเรื่องยาวๆ แบบนี้ซักเท่าไหร่หรอกนะ แต่เรื่องนี้แนะนำให้อ่านให้จบ แล้วจะซึ้ง… เป็นเรื่องที่สอนใจดีมากมาย


แม่ของผมเคยถามผมว่า ส่วนไหนของร่างกายที่สำคัญที่สุด
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมได้ทายสิ่งที่ผมคิดว่ามันเป็นคำตอบที่ถูก
เมื่อตอนผมยังเป็นเด็กเล็ก ผมเคยคิดว่า
เสียงเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดสำหรับเราในฐานะที่เป็นมนุษย์
ดังนั้น ผมจึงบอกว่า "แม่ มันคือ หู "
แต่แม่บอกว่า "ไม่ใช่จ้ะ คนจำนวนมาก หูหนวกแต่ก็ยังอยู่ได้"
ลูกลองคิดดูไปก่อนนะแล้วเร็ว ๆ นี้แม่จะถามลูกใหม่นะ

หลายปีผ่านไปก่อนที่แม่จะถามผมเรื่องนี้อีกครั้ง
ตั้งแต่ที่ผมทายผิดครั้งแรก
ผมก็พยายามครุ่นคิดหาคำตอบที่ถูกต้องตลอดมา
และในตอนนี้ผมบอกกับแม่ว่า
"แม่ การมองเห็น สำคัญมากสำหรับทุกๆ คน
ดังนั้นมันต้องเป็นตาของเราแน่เลยที่สำคัญที่สุด"
แม่มองมาที่ผม และบอกกับผมว่า
"ลูกเรียนรู้ได้เร็วมาก แต่ว่าคำตอบยังไม่ถูกจ้ะ เพราะว่า
ยังมีคนมากมายที่ตาบอด แต่ก็ยังอยู่! ได้"
ผมอึ้งไปอีกครั้ง แต่ผมก็ยังคงพยายามค้นคว้าหาความรู้ต่อมาอีกหลายปี
และแม่ก็ยังคงถามผมอีกหลายครั้ง และทุกครั้ง
คำตอบของแม่ก็คือ "ไม่ใช่จ้ะ แต่ลูกก็ฉลาดขึ้นทุก ๆ ครั้งนะจ๊ะลูกรัก"

จนเมื่อปีที่แล้ว ปู่ของผมตายลง ทุกคนในบ้านเศร้าใจกันมาก
ทุกคนร้องไห้ แม้แต่พ่อของผมก็ร้องด้วย
ผมจำได้ดีเพราะว่า มันเป็นเพียงครั้งที่สองที่ผมเห็นพ่อร้องไห้
แม่มองมาที่ผม ตอนที่เรากล่าวคำอำลาครั้งสุดท้ายต่อคุณปู่
แล้วแม่ก็ถามผมว่า
"ลูกรู้หรือยังส่วนไหนของร่างกายเราสำคัญที่สุด ลูกรัก ?"
ผมรู้สึกงุนงง ที่แม่ถามผมตอนนี้ ผมคิดตลอดมาว่าคำถามนี้เป็นเกมส์
ระหว่างผมกับแม่ แม่มองเห็นสีหน้ามึนงงของผม และก็บอกว่า
"คำถามนี้สำคัญมากลูก มันแสดงให้เห็นความจริงในชีวิตของเรา"
สำหรับอวัยวะต่าง ๆ ที่ลูกเคยบอกกับแม่ว่าสำคัญในอดีตที่ผ่านมา
และแม่ได้บอกกับลูกว่ามันผิดมาตลอด
พร้อมกันนั้นแม่ก็ได้ยกตัวอย่างให้ลูกฟังว่าทำไมมันถึงผิด
แต่ว่าวันนี้เป็นวันที่ลูกจะได้เรียนบทเรียนที่สำคัญที่สุด
แ! ม่ ก้มลงมองมาที่ผม ด้วยความรู้สึกลึกซึ้งอย่างที่แม่คนนึงจะทำได้
ผมเ ห็นตาแม่เอ่อด้วยน้ำตา และแม่ก็พูดว่า

"ลูกรัก ส่วนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของลูกก็คือ "บ่า"จ้ะ"
ผมถามแม่ว่า "เป็นเพราะว่ามันคอยรองรับหัวของเราไว้ใช่มั้ยครับ?"
แม่ตอบว่า "ไม่ใช่จ้ะ
แต่เป็นเพราะว่ามันสามารถรองรับศีรษะของเพื่อนของเราหรือคนที่เรารักเมื่อยามที่
เขาร้องไห้"
คนเราทุกคนต้องการบ่าใครซักคน
ไว้คอยซบยามร้องให้ในบางช่วงเวลาของชีวิต
ลูกรัก แม่เพียงแต่หวังว่าลูกจะมีเพื่อนและคนรัก
ที่จะมีบ่าพร้อมที่จะให้ลูกซบตอนร้องไห้ยามเมื่อลูกต้องการ"

ตรงนั้นเองที่ผมได้รู้ว่า สิ่งสำคัญที่สุดของร่างกายเรา
คือการไม่เห็นแก่ตัว
และมันคือความรู้สึกร่วมรับรู้กับความเจ็บปวดของคนอื่น
คนเราอาจจะลืม สิ่งที่คุณพูด…….
คนเราอาจจะลืมสิ่งที่คุณทำ………
แต่ไม่มีใครลืม สิ่งที่ทำให้เค้า "รู้สึก" ได้……
ต้นฉบับของ จม.ฉบับนี้มาจาก ไหนไม่ทราบ
แต่มันจะนำพรประเสริฐมาสู่คนที่เผยแพร่ข้อความนี้ออกไปต่! อๆ กัน
เพื่อนที่ดีก็เหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า….
คุณไม่ได้เห็นมันตลอดเวลาหรอก แต่คุณรู้ว่า
พวกเค้าอยู่ที่ตรงนั้นกับคุณตลอดเวลา……..


ก๊อปมาจากสวนฯ บอร์ด