ทำความดี ฮิวแม่นรีเล

วิชา Human Relations ได้มอบหมายให้นิสิตจับกลุ่มกันเพื่อทำความดี และทำรายงานส่งในวันที่ 10 สิงหาคม 2549 ในทีแรกผมก็คิดว่าจะหากลุ่มได้ยากเสียแล้ว เพราะอาจารย์สั่งห้ามไม่ให้มีนิสิตคณะเดียวกันเกินกำหนด แต่เพราะความกรุณาของพี่เอิร์ธ และคณะ ทำให้ผมได้อยู่กลุ่มเดียวกับพวกพี่เขา

ด้วยสมองอันชาญฉลาดของพวกพี่ๆ จึงเลือกทำความสะอาดลานพระรูปเป็นกิจกรรมทำความดี ในแว้บแรกของความคิด ถือว่าเป็นกิจกรรมที่ดี การได้ทำความดีด้วยการทำความสะอาดลานพระรูปสองรัชกาล ถือเป็นการตอบแทนคุณสถาบันอย่างหนึ่ง

ในวันศุกร์ที่ 4 สิงหาคม 2549 ซึ่งเป็นวันนัดหมายในการทำความดี ผมและเพื่อนเริ่มวางแผน และมองหาอุปกรณ์ทำความสะอาด เพราะจะให้แบกไม้กวาด และไม้ถูพื้นมาจากบ้านก็กะไรอยู่ การดำเนินการหาอุปกรณ์ทำความสะอาดเริ่มต้นขึ้นในตอนพักกลางวัน ผมไปที่ตึกจุฬาวิชช์ ตึกประจำของหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาซอฟต์แวร์ และขอยืมไม้กวาด ที่โกยผง และผ้าขี้ริ้วจากแม่บ้านที่นั่น เดินผ่านคณะอักษรศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ และสายตานับร้อยคู่ที่มองมาทางผมและเพื่อน เพื่อนำอุปกรณ์ทำความสะอาดไปนั่งเรียนด้วยที่ตึกมหามกุฎ ในตอนบ่าย ผมต้องตกอยู่ในสภาพหูชา ด้วยคำถามที่เพื่อนๆ รุมกันถามในทำนองที่ว่า “มึงจะเอามาทำไม”

หลังจากเลิกเรียนวิชาเทคโนโลยีการปลูกพืชในเวลาสามโมงเย็น (ตามตารางเลิกสี่โมง วันนี้อาจารย์ใจดีเลิกเร็ว หุหุ) เนื่องจากยังไม่ถึงเวลานัดหมายสี่โมงเย็น ผมจึงต้องนำไม้กวาด ที่โกยผง และผ้าขี้ริ้วไปนั่งเล่นด้วยบริเวณใต้ตึกมหามกุฎ พร้อมกับเพื่อนในกลุ่มที่อยู่คณะเดียวกันอีกหนึ่งคน และเพื่อนของเพื่อนที่เป็นผู้หญิงอีกหนึ่งคน

เวลานัดหมายใกล้มาถึง ผมได้ออกเดินทางจากใต้ตึกมหามกุฎ เพื่อไปที่ลานพระรูปสองรัชกาล ปรากฏว่าเมื่อผมไปถึง ไม่เจอใครสักคน ฝนทำท่าเหมือนจะตก อากาศร้อนอบอ้าว ท้องฟ้ามืดครึ้ม ไม่นานนักเพื่อนๆ พี่ๆ เริ่มทยอยกันมา โดยสังเกตได้ว่าสัญลักษณ์ประจำกลุ่มเราวันนี้คือไม้กวาดที่ทุกคนนำมา ซึ่งสามารถมองเห็นได้จากระยะทางหลายร้อยเมตร

การทำความสะอาดเริ่มขึ้นหลังจากที่คนในกลุ่มมากันได้จำนวนหนึ่ง โดยเริ่มจากการกวาดพื้นลานที่มีใบไม้ร่วงอยู่มากมาย ตามด้วยเช็ดป้ายคาถา กวาดขี้ธูปที่ตกอยู่ และน้ำตาเทียนรวมถึงเศษไม้ขีดที่ทิ้งกันไม่เป็นระเบียบอีกด้วย พวกเราได้ทำการสักการะพระบรมรูป และบริจาคธูปที่เหลือไว้ให้เป็นสาธารณสมบัติ โดยกิจกรรมทั้งหมดนี้ได้มีการเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกอยู่ตลอดเวลา เมื่อฝนเริ่มโปรยลงมาพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

เพื่อนผมมีธุระด่วนต้องไปทำ นั่นหมายความว่าผมต้องนำไม้กวาด ที่โกยผง และผ้าขี้ริ้ว เดินผ่านคณะศิลปกรรมศาสตร์ อักษรศาสตร์ ส.มศว.ปทุมวันเพียงคนเดียว เพื่อทำไปส่งคืนที่ตึกจุฬาวิชช์ พร้อมกันสายตาอีกนับร้อยที่จับจ้องมาเช่นเดิม การได้ทำสิ่งดีดีร่วมกับเพื่อนๆ พี่ๆ ถึงแม้ว่าจะห้วงเวลาอันสั้น แต่ก็ทำให้เราได้รู้จักกันมากขึ้น

4 thoughts on “ทำความดี ฮิวแม่นรีเล

  1. Ryu
    —โดนว่ะ ไอคนที่หนีไปนิใครหว้า ถ้ามันไม่ใช่กรู 555+

  2. หวัดดีจ้า!!!!!!นี่พี่แพม บัญชีเองน้า……เข้ามาทักทายเฉยๆๆ……..เขียนตลกดี ……555555

  3. แล้วเนี่ย เมลใครวะ เห็นมา เม้น spacesตู บอกมาหน่อยเดะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s